Het zenuwstelsel wordt onderverdeeld in het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg, die beiden goed beschermd gelegen zijn in de schedel en de wervelkolom) en het perifere zenuwstelsel, dat wordt gevormd door de zenuwen, die vanuit het ruggenmerg naar de overige lichaamsdelen lopen. Omdat de zintuigen in directe verbinding staan met de hersenen, worden deze ook tot het zenuwstelsel gerekend. Aandoeningen van het zenuwstelsel hebben veelal ernstige gevolgen voor het goed functioneren van het lichaam en omdat de genezing van zenuwen erg traag verloopt, zijn de problemen veelal van lange duur. Vooral aandoeningen van het ruggenmerg zoals ataxie bij het paard en hernia bij de hond kennen een langdurig genezingsproces, dat goed kan worden ondersteund door een homeopathische behandeling.
middenoorontsteking
De homeopathische behandeling van oorontsteking bij de hond en de kat.
Oren - ontstoken.
In het oor van de hond en de kat bevinden zich micro-organismen (bacteriën, gisten en schimmels) naast elkaar. Normaal leven deze in een nauw evenwicht en zijn er geen problemen. Bij oorontsteking is dit evenwicht verstoord. Eén of meer van deze micro-organismen heeft de overhand gekregen en is gaan woekeren. De verstoring van het evenwicht kan onder andere optreden na een oormijt infectie. Dit zien we vooral bij jonge dieren. Door de verstoring van het evenwicht produceert het dier meer oorsmeer. Dit is nu weer een prachtige voedingsbodem voor micro-organismen. Zij kunnen nu het gehele oor gaan overwoekeren en er is sprake van een infectie die gepaard gaat met een ontsteking. Meestal is alleen het buitenoor (= de uitwendige gehoorgang) aangetast, waarbij de ernst kan variëren van enkel jeuk in combinatie met een afwijkende geur, tot een nattende ontsteking met pus en ernstige stank.
De belangrijkste factoren voor het ontstaan van oorproblemen zijn:
de vorm van het oor: dieren met hangende en/of veel haren in het oor hebben een verhoogde kans op oorontsteking.
veel zwemmen leidt tot een verhoogde vochtigheid, waardoor bacteriën zich makkelijk explosief kunnen vermeerderen.
verminderde weerstand, waardoor vooral mijten zich in het oor kunnen nestelen.
voedingsallergie, vooral bij overgevoeligheid voor eiwitten.
Meestal zien we veel krabben aan het aangetaste oor en/of veel schudden met het hoofd. Vaak houdt de hond het hoofd schuin naar de aangetaste zijde. Sommige honden schuren met de kop over de grond of langs stoelen of de bank. De oren, in het bijzonder de gehoorgangen zijn rood, warm en gezwollen en overgevoelig. Uw huisdier ontwijkt aanraken van het hoofd, piept als u bij zijn/haar oren in de buurt komt met aaien. Er zit veel oorsmeer in de gehoorgang en de oren stinken erg. Soms is er zelfs groene pus te zien. De rand van de gehoorgang en de huid onder de gehoorgang kan bedekt zijn met kleverige, etterende afscheiding.
Behandeling: Het belangrijkste onderdeel van de behandeling is de preventie. De preventie van oorproblemen begint met reinheid, dat wil zeggen geregeld de oren controleren en overmatige haargroei uit de gehoorgang verwijderen. Eventueel de oren reinigen met Oorreiniger en schoonvegen met een tissue. Mocht het oor toch ontstoken zijn geraakt dan is Glandulacur het homeopathische middel dat door het voer wordt gegeven. In zeer ernstige gevallen, waarbij pus uit de gehoorgangen loopt, is het gewenst Miristica D6 extra te geven. Bij een infectie met mijten moeten de oren worden behandeld met een anti-parasiticum.
Als u vragen hebt, neemt u dan contact op met onze dierenarts Gijsbert van der Marel.
tel. 06-55381867, email: info@simicur.nl