Het zenuwstelsel wordt onderverdeeld in het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg, die beiden goed beschermd gelegen zijn in de schedel en de wervelkolom) en het perifere zenuwstelsel, dat wordt gevormd door de zenuwen, die vanuit het ruggenmerg naar de overige lichaamsdelen lopen. Omdat de zintuigen in directe verbinding staan met de hersenen, worden deze ook tot het zenuwstelsel gerekend. Aandoeningen van het zenuwstelsel hebben veelal ernstige gevolgen voor het goed functioneren van het lichaam en omdat de genezing van zenuwen erg traag verloopt, zijn de problemen veelal van lange duur. Vooral aandoeningen van het ruggenmerg zoals ataxie bij het paard en hernia bij de hond kennen een langdurig genezingsproces, dat goed kan worden ondersteund door een homeopathische behandeling.
nervositeit en angstigheid
De homeopathische behandeling van nervositeit en angst bij het paard en bij de hond.
Nervositeit / angst bij het paard.
Een paard is een vluchtdier, dat wil zeggen dat het bij angst zal wegrennen. Het paard is ook altijd beducht op gevaar en zal bij de minst of geringste voor hem onbekende omstandigheid waakzaam worden en eventueel wegspringen. Het ene paard is daar meer gevoelig voor dan het andere paard. Jonge paarden zijn nog niet ervaren en zullen bij de eerste wedstrijden wat angstig zijn en nerveus. Oudere paarden kunnen nerveus zijn wanneer zij lichamelijke problemen hebben. Vooral pijn geeft aanleiding tot nerveus of angstig gedrag.
Behandeling: De behandeling van een nerveus paard zal dan ook moeten worden gericht op de bijkomende problemen.
- Merries met hormonale problemen worden behandeld met Bronscur
- Paarden met een zogenaamde nerveuze buik (gevoelig bij het poetsen van de buik, korte en stijve gang van de achterhand, dun of veel mesten wanneer hij nerveus is) worden behandeld met Stopcur en Anemiacur.
- Paarden die bij angst het hart in de keel hebben kloppen, een versnelde hartslag hebben en snel zweten worden behandeld met Anemiacur, Tranquicur en koffie.
- Jongen, onervaren nerveuze paarden worden behandeld met Tranquicur. Een half uur voor de wedstrijd 5 ml Tranquicur in de mond spuiten.
Angst / verlatingsangst bij de hond.
Verlatingsangst is een typische “beschavingsziekte” bij honden. Vroeger hadden honden er geen enkel probleem mee om alleen gelaten te worden en om heel de dag buiten in een kooi te zitten. Hun taak was immers te waken. Tegenwoordig nemen echter meer en meer mensen een hond als gezelschapsdier. Het kan problemen opleveren als de hond de aanwezigheid van de baas als vanzelfsprekend beschouwd. Deze honden hebben nooit geleerd om alleen thuis te zijn: er was immers altijd iemand in huis. Anderzijds kan het ook gebeuren dat sommige honden verlatingsangst krijgen omdat ze iets traumatisch hebben meegemaakt. Andere angsten die geregeld bij honden voorkomen zijn angst voor onweer en angst voor vuurwerk
Angst en verlatingsangst is een gedragsstoornis. Het kan zich op verschillende manieren uiten, maar meestal blaffen of huilen de honden. Dit kan aanhouden tot de baas thuis komt. Vaak gaat verlatingsangst gepaard met vernielzucht of met onzindelijkheid.
Behandeling: Het kan een moeilijke opgave zijn om een hond van zijn verlatingsangst af te helpen. Men moet de hond trachten aan te leren dat hij alleen thuis kan blijven. Honden die erg onzeker en aanhankelijk zijn kunnen de eigenaar de hele dag achtervolgen en willen constant zo dicht mogelijk bij het baasje zijn. Probeer dit gedrag af te leren.
Ter ondersteuning kan homeopathisch Tranquicur worden gegeven. Bij verlatingsangst 2 keer daags 25 druppels door het voer en bij andere angsten 4 ml direct in de bek geven, eventueel om het uur herhalen. Reuen die extreem rijgedrag vertonen, worden met behulp van Tranquicur rustiger.
Als u vragen hebt, neemt u dan contact op met onze dierenarts Gijsbert van der Marel.
tel. 06-55381867, email: info@simicur.nl